berlin, april 2017

What started as a silly idea months ago, turned out surprisingly well. In the beginning of the year my youngest brother mentioned during a conversation on the phone that he would like to take a short vacation at the end of April. I’m always in for going somewhere, so I suggested to go with him. After brainstorming via WhatsApp for days, and a dinner to determine if we would still think it would be a good idea in real life, we decided on Berlin. Even though he had been there last year with school, and we were there in 2005 together with our brother and our parents. But that was a while ago, so it was time to refresh my memories which didn’t stretch further than the Holocaust Memorial and some broad street we walked by. Needless to say, after four days of laughing and improvising in Berlin my memory has been refreshed. So going away for a couple of days with my little brother is quite fun. But next time I think it might be wise to make a little itinerary, so there is a moment where he can go shopping while I visit a museum or have some tea in an Instagram worthy place. With an age difference comes a difference in interest, I guess. Enjoy the pictures.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

gent, february 2017

Afgelopen februari heb ik iets nieuws ontdekt: de 36-urige vakantie. Eén nachtje weg voelt net zo goed als vakantie als een langere periode. Sinds deze openbaring heb ik deze tactiek dan ook al een aantal keer toegepast. Vooral in hotels waar Matthijs verbleef voor zijn werk. Maar in februari waren we dus samen 36 uur op vakantie in Gent. Mijn indruk van België was dat van een nogal grauw en grijs land. De architectuur is weinig inspirerend, de mensen zien er wat somber uit en de stadscentra

oven baked falafel

Dit recept zat al een behoorlijke tijd in de pijplijn. Sinds 19 april om wat nauwkeuriger te zijn. Ik wilde al een tijd falafel eten, maar zoals gebruikelijk bij gerechten uit het Midden-Oosten kan ik het niet zomaar ergens even eten vanwege mijn beste vrienden knoflook en ui. Rond diezelfde tijd vond een nieuw kookboek haar weg naar mijn deurmat. Ik heb een boekenabonnement van Oxfam Novib waarmee niet-westerse auteurs ondersteund worden. Vier keer per jaar ontvang ik een boek; een aantal

india, december 2016

On my birthday, which happens to be on May 27, also known as the hottest day (literally) of this year so far, Matthijs took me out for breakfast, and while we were in the city centre anyways we went shopping for some summer clothes for him. And then the strangest thing happened. While he tried on a t-shirt we were both transported back to India by the smell of the shirt. And for a split second we wanted to buy it because of that smell. We didn’t because it didn’t suit Matthijs. But we did

coconut lime waffles + raspberries

Ik heb nogal de neiging om mijn wafelijzer enigszins te verwaarlozen. Hij staat vaak maanden achtereen ongebruikt onderin het hoekkastje in mijn keuken. Maar als ik er dan eindelijk aan denk om weer eens wafels te maken, maak ik er vaak genoeg om een halve vriezerlade te vullen. Wel zo makkelijk. Dit recept is niet groot genoeg om je halve vriezerlade te vullen. Het voordeel daarvan is dat je geen keukenmachine nodig hebt om het beslag te mengen. Slechts een kom en een garde. Scheelt weer wat

fish tacos

Ik houd ervan om nieuwe recepten uit te proberen. Maar vaak bedenk ik dat op het moment dat het tijd is om eten te gaan koken en blijkt dat ik niet alles in huis heb. Of ik moet vanwege mijn intoleranties het recept aanpassen, omdat ik het anders niet kan eten. Bij deze vistaco’s was het een beetje van beiden. Ik had het recept al eens eerder gemaakt, maar toen ik het nog eens wilde maken waren een aantal ingrediënten uit het originele recept niet gemakkelijk te vinden. Ook moest ik om de

tomato quiche

Begin februari zag ik op Instagram een foto van een quiche met tomaten en gorgonzola. Dat idee sprak me wel aan en het leek me aardig om de deler van de foto dat te laten weten. Hij merkte op dat die quiche zeker de moeite waard was om even bij de bakkerij langs te gaan waar hij geweest was. Leuk idee, alleen wat lastig te realiseren als de afstand tussen de bank in je woonkamer en de betreffende bakkerij ongeveer 5900 kilometer is. Ik ben heus in voor een gekke actie, maar voor een quiche naar

crispy skin salmon in a bowl

Het schijnt goed voor je te zijn om zo af en toe vis te eten. Ze zeggen zelfs minimaal een keer per week. Maar zoals je waarschijnlijk wel begrijpt is dat een richtlijn die ik niet haal. Best gek, want ik vind vis eigenlijk heel lekker. En ik ben ook niet bang om zelf een hele vis te ontleden. Het enige waar ik niet van houd zijn zeebeestjes met pootjes. Daar krijg ik de rillingen van. Tot groot verdriet van Matthijs, want hij houdt wel van zeebeestjes met pootjes. Gelukkig voor hem kan hij die

brownies

Een aantal weken geleden kreeg ik uit het niets een onverklaarbare trek in brownies. Dit was nogal onverwacht, want hoewel ik best van chocolade houd, ben ik geen groot fan van gebak waar chocolade in zit. De kans dat ik iets met chocolade van een menukaart kies of meeneem uit de vitrine van de bakker is bijzonder klein. En met repen gehuld in een laagje chocolade heb ik al helemaal niets. Nee, doe mij maar gewoon een stukje chocola. Of de hele reep. Maar goed, ik zat dus ineens met een

texmex salad (in a jar)

Knapperige tacoschelpen gevuld met gekruid gehakt, ijsbergsla, tomatenblokjes, romige crème fraîche, frisse salsa en geraspte kaas – heel veel geraspte kaas – was een van de lekkerste maaltijden die mijn moeder maakte toen ik nog thuis woonde. En toen ik eenmaal op mezelf woonde, maakte ik ditzelfde gerecht met enige regelmaat in de keuken van mijn studentenhuis. Dat was een groot succes. Het koste me geen enkele moeite om dit na te maken, want we leefden op het hoogtepunt van de