crispy skin salmon in a bowl

Het schijnt goed voor je te zijn om zo af en toe vis te eten. Ze zeggen zelfs minimaal een keer per week. Maar zoals je waarschijnlijk wel begrijpt is dat een richtlijn die ik niet haal. Best gek, want ik vind vis eigenlijk heel lekker. En ik ben ook niet bang om zelf een hele vis te ontleden. Het enige waar ik niet van houd zijn zeebeestjes met pootjes. Daar krijg ik de rillingen van. Tot groot verdriet van Matthijs, want hij houdt wel van zeebeestjes met pootjes. Gelukkig voor hem kan hij die lekker bij zijn ouders eten. Zij houden er namelijk ook van. Mijn moeder daarentegen houdt helemaal niet van vis. Vroeger bakte ze heel soms vissticks of maakte ze een salade met zalm uit blik, maar dat was het dan ook wel. Mijn vader houdt wel van vis. Soms nam hij een gerookte makreel mee, die hij snel in het winkelwagentje in de supermarkt had gelegd als mijn moeder even niet oplette. Dat vond ik helemaal niet erg. Mijn moeder wel. Maar ja, zij houdt weer van dingen waar ik niet van houdt. Ieder haar eigen smaak.

Sinds kort heb ik een nieuw voornemen: vaker vis eten. Dat gaat tot nu toe heel goed. In de eerste weken van mijn nieuwe voornemen heb ik al vier keer vis gegeten. Maar ik ben nog niet heel creatief, want drie van de vier keer at ik hetzelfde gerecht. Daarom heb ik nu  een speciale visrubriek gemaakt in mijn kookboek. Dan moet ik wel af en toe iets nieuws verzinnen, want een enkel recept ziet er wat sip uit. Ach, je moet ergens beginnen. Tot volgende week!

crispy skin salmon in a bowl

Servings: 2
Total time: 25 min

Ingredients

  • 2 stukjes zalm op de huid, ongeveer 120 g per stuk
  • 1 kleine zoete aardappel
  • 1 watermeloenradijs / red meat radijs
  • 2 handjes spinazie
  • 1 bloedsinaasappel
  • zwart sesamzaad
  • olijfolie om te bakken

marinade

  • 2 tl vloeibare honing
  • 1 el lichte sojasaus
  • 1 citroen
  • 1 mespunt (mild) chilipoeder

dressing

  • 1 tl tahin
  • 1 tl sesamolie
  • 1/2 tl rijstazijn
  • zout

Instructions

  1. Meng de ingrediënten voor de marinade in een schaaltje en leg de zalm met de huid naar boven erin.

  2. Snijd de zoete aardappel in dunne plakken en bak deze in een pan met olijfolie.

  3. Bak de zalm in een beetje olijfolie vier minuten op de huidkant en vervolgens nog twee minuten op de vleeskant. Voor een extra knapperig vel kun je het vel loshalen van het stuk vis en ook nog even bakken op de kant die aan de vis vast zat.

  4. Snijd ondertussen de radijs in flinterdunne plakken.

    Schil de bloedsinaasappel en snijd deze in plakken.

    Meng alle ingrediënten voor de dressing. Als je de dressing te dik vindt, kun je nog wat water toevoegen.

  5. Doe in twee kommetjes een handvol spinazie en verdeel de overige ingrediënten. Sprinkel tot slot een klein beetje zwart sesamzaad over het geheel.

  6. Eet smakelijk!

They say it’s good for you to eat fish once in a while. At least once a week is suggested. But, as you’d probably understand, that’s a guideline I don’t meet. Pretty remarkable, for I actually do like to eat fish. And I’m not afraid to dissect one myself. The only thing I do not appreciate are little sea bugs with tiny little legs. They give me the jitters. This is to Matthijs’ great dismay. Fortunately for him he can go eat them at his parents. They like them as well. My mother, on the other hand, doesn’t like fish at all. Sporadically she baked some fish fingers, or made a salad with salmon from a can, but that was about it. My father does like fish. Every so often he managed to sneak a smoked mackerel in the shopping cart when my mom wasn’t watching. I didn’t mind that at all. My mom did. But hey, she likes things I don’t like to eat. So each to their own.

Recently I made a new resolution: to eat fish more regularly. So far it is going well. In the first couple of weeks I have eaten fish four times. But I’m not that creative yet. Three out of four times I ate the same dish. Therefore I created a new fish chapter in my cookbook. Then I have to think of new recipes for a single recipe looks a bit sad. Well, you have to start somewhere. See you next week!

 

crispy skin salmon in a bowl

Servings: 2
Total time: 25 min

Ingredients

  • 2 pcs salmon with skin, about 120 g each
  • 1 small sweet potato
  • 1 watermelon radish / red meat radish
  • 2 hands spinach
  • 1 blood orange
  • black sesame seeds
  • olive oil to fry

marinade

  • 2 tsp runny honey
  • 1 tbsp light soy sauce
  • 1 lemon
  • 1 pinch (mild) chili powder

dressing

  • 1 tsp tahini
  • 1 tsp sesame oil
  • 1/2 tsp rice vinegar
  • salt

Instructions

  1. Mix the ingredients for the marinade in a small bowl and place the salmon skinside up in it.

  2. Slice the sweet potato, and fry in a skillet with olive oil.

  3. Fry the salmon in a little olive oil four minutes on the skin, and two minutes on the flesh. If you prefer an even crispier skin, you could remove the skin from the fish and bake it on the side that was attached.

  4. In the mean time, slice the radish in wafer-thin slices.

    Peel and slice the blood orange.

    Mix the ingredients for the dressing. If you find it too thick, you could add a little water.

  5. Take to bowls, place a handful of spinach in each, divide the remaining ingredients, and sprinkle with a little bit of black sesame seeds.

  6. Enjoy!

brownies

Een aantal weken geleden kreeg ik uit het niets een onverklaarbare trek in brownies. Dit was nogal onverwacht, want hoewel ik best van chocolade houd, ben ik geen groot fan van gebak waar chocolade in zit. De kans dat ik iets met chocolade van een menukaart kies of meeneem uit de vitrine van de bakker is bijzonder klein. En met repen gehuld in een laagje chocolade heb ik al helemaal niets. Nee, doe mij maar gewoon een stukje chocola. Of de hele reep. Maar goed, ik zat dus ineens met een

texmex salad (in a jar)

Knapperige tacoschelpen gevuld met gekruid gehakt, ijsbergsla, tomatenblokjes, romige crème fraîche, frisse salsa en geraspte kaas – heel veel geraspte kaas – was een van de lekkerste maaltijden die mijn moeder maakte toen ik nog thuis woonde. En toen ik eenmaal op mezelf woonde, maakte ik ditzelfde gerecht met enige regelmaat in de keuken van mijn studentenhuis. Dat was een groot succes. Het koste me geen enkele moeite om dit na te maken, want we leefden op het hoogtepunt van de

giovanni – a burger inspired by italy

In mijn allereerste blogpost schreef ik al dat ik eigenlijk altijd wel blij word van hamburgers. Dat geldt ook voor Matthijs. We worden er zelfs zo blij van dat we vorig jaar op onze bruiloft hamburgers hebben gegeten als avondeten. En nu hebben we bedacht om een project te beginnen waarbij we eens in de zoveel tijd een burger gaan verzinnen gebaseerd op de smaken van een bepaald land. Deze eerste burger is gebaseerd op de burger die we op onze bruiloft hadden, maar deed ons met ingrediënten

spicy pumpkin soup

De eerste keer dat ik pompoen at, was ik met Matthijs in São Paulo, Brazilië. We verbleven in een hostel met een keuken, we waren al bijna vijf maanden op reis, en waren net in de supermarkt tot de conclusie gekomen dat boodschappen doen erg prijzig was. Dus in plaats van ingrediënten te kopen die we al kenden, kochten we ingrediënten die goedkoop waren. Zo kwamen we thuis met een halve pompoen, bouillonblokjes, iets van crème fraîche en een stuk brood. De keuken was minimaal uitgerust,

blood orange + earl grey tea + lavender cheesecake

Yesterday  on my two-hour-train ride home I was going through my folders with old(er) pictures, when I came across some of a cheesecake that I really love, but that I hadn’t shared on here yet. Perhaps because I was a bit scared of it. But it is about time. Somewhere in January – so it’s not that long ago – I came up with this flavour combination of things I either had never tried before, or had already tried, but didn’t exactly like. Kind of strange, but that’s how my head works

snow + cardamom oat waffles + vanilla honey poached pears

That is a mouthful. And it perfectly sums up my morning. Yesterday I looked out of my living room window and saw tiny snowflakes flutter down from the sky. Nothing new this week, but this time they didn’t melt away the nanosecond they hit the ground. I was so excited. For weeks now I have been daydreaming about the idea of being snowed in. But not a snowflake in sight. Not that I really want to be snowed in. I’d rather go make a long walk and make photographs. My favourite piece of nature

lemon honey overnight oats

Another breakfast recipe! But you probably guessed that already by reading the title. Last year I discovered overnight oats, probably a decade after everyone else did, but whatever. I also discovered Instagram last May, and until then didn’t really know what a blog was. But now I have caught up somewhat. That I’m writing about overnight oats is a bit peculiar, because one of the main ingredients is oatmeal, and I have never ever liked oatmeal. Not even when I was at an age when most children

physalis + coconut stracciatella

Until a week ago I thought the only fruit available in winter were apples and pears. But thanks to the world wide web a whole new world of winterfruit has opened up to me. For example: physalis. Physalis is an orange berry, slightly smaller than cherry tomatoes. They are sweet and sour, some more sour than others. In the English language they are also known as golden berry or inca berry. In the Danish language they are called ananaskirsebaer, which translates as pineapple cherry. I think that is

honeymoon in london

The morning of the day after the wedding we found ourselves on a train to Brussels where we were going to board the Eurostar to London. This city has been on our wish list of places to travel to for a long long time. But perhaps the day after our wedding wasn’t the best time to go. We didn’t expect that we would have so little energy left after this dot. A shame, because we were more looking forward to this little getaway than to our actual wedding. Now we spent our four days in London like