gent, february 2017

Afgelopen februari heb ik iets nieuws ontdekt: de 36-urige vakantie. Eén nachtje weg voelt net zo goed als vakantie als een langere periode. Sinds deze openbaring heb ik deze tactiek dan ook al een aantal keer toegepast. Vooral in hotels waar Matthijs verbleef voor zijn werk. Maar in februari waren we dus samen 36 uur op vakantie in Gent.

Mijn indruk van België was dat van een nogal grauw en grijs land. De architectuur is weinig inspirerend, de mensen zien er wat somber uit en de stadscentra bruisen niet tot nauwelijks. Dat terwijl België wel bekend staat als het land van de Bourgondiërs. Afgelopen zomer kwam er al wat verandering in dit beeld. Onderweg naar Frankrijk maakten Matthijs en ik een korte stop om even te lunchen in Gent. Op televisie had ik een leuk restaurant gezien dat me wel wat voor Matthijs leek. Dus ik besloot hem daarmee te verrassen. Het plan was even Gent in te rijden, te lunchen en dan weer verder te gaan. Maar uiteindelijk zijn we vier uur gebleven en hebben de halve stad gezien. Het is dat we een plek op een camping in Frankrijk gereserveerd hadden, anders waren we misschien wel gebleven. In februari zijn we nog eens teruggegaan naar Gent. Op zaterdagochtend heen met de trein en op zondagmiddag weer terug. En een nachtje in een luxe hotel op een mooie locatie. We hebben ons uitstekend vermaakt. We hebben uren en uren door de stad geslenterd, geluncht met bijzondere kroketten, gehaktballen gegeten en natuurlijk gesmuld van een wafel overladen met aardbeien en slagroom. De volgende ochtend hebben we ontbeten met taart en geluncht met een broodje en een glas bier. Inmiddels is mijn beeld van België wat bijgesteld. Het is niet allemaal zo grauw en grijs als ik dacht. Gent is hip, heeft een mooie mix van oude gebouwen en moderne straatkunst, etalages zijn mooi ingericht, er zijn leuke winkels en het eten is om je lippen bij af te likken. Maar dat was niet geheel onverwacht.

Last February I discovered something new: the 36 hour holiday. Spending one night in a different place feels as much as a holiday as going away for a longer period of time. Since this revelation I have practiced this tactic a couple of  times. Mainly in hotels Matthijs stayed for his work. But in February we were on a 36 hour holiday together in Gent.

My impression of Belgium has always been that of a sad and gloomy country. The architecture is not really inspiring, the people look somewhat grave, and the city centres don’t seem to be vibrant. Whereas the Belgians are known to be bon vivants, they enjoy good food and good company. Last summer this vision of Belgian already underwent a slight shift. On our way to France, Matthijs and I made a short stop in Gent to have lunch. I had seen a restaurant on television with a concept that would appeal to Matthijs. So I surprised him. The plan was to drive into Gent, have lunch, and continue our journey. But we stayed there for about four hours wandering through half of the city. If we hadn’t had a reservation at a campsite in France we might as well have ended up not leaving at all. In February we went back to Gent. On a Saturday morning we took the train there, and on Sunday afternoon we took a train back home. And we spent the night in a luxury hotel on a beautiful location. We had the best time. We wandered around for hours, had croquettes for lunch, meatballs for dinner, and a waffle buried in strawberries and whipped cream for dessert. The next day we had pie for breakfast, and a sandwich and a glass of beer for lunch. By now my view on Belgium has altered. Not everything is as sad and gloomy as I thought. Gent is happening, has a nice mixture of old buildings and modern street art, shop windows are carefully decorated, there are nice shops, and the food is to die for. But that wasn’t completely unexpected.

Sleep
Gent Marriot
Eat
Krokettenbar
Balls & Glory
Goesting
Moor&Moor
Do
Eat a waffle at the Graslei
Admire the Mystic Lamb in the Sint-Baafs Cathedral
Browse Paard van Troje  for beautiful and interesting books
(If you’re a book addict like me: Don’t forget that there is a limit to what you can carry)
Wander around

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Leave a Reply

Your email address will not be published. Fields marked as * are mandatory